Op de grens van Groningen en Drenthe, in het buitengebied van Eelderwolde, is een voormalige boerderijlocatie getransformeerd tot een eigentijdse schuurwoning in het landschap. Door de aanleg van een nieuwe vaarroute raakte het oorspronkelijke erf losgekoppeld van het achterliggende agrarische gebied. Een deel van de bestaande opstallen werd direct na herbestemming gesloopt, terwijl het resterende erf behouden bleef voor wonen. De bestaande situatie bestond uit een klein voorhuis dat via een smalle hals verbonden was met een grote schuur.

De eerste ontwerpen voor de nieuwe woning gingen uit van volledige sloop van de bestaande bebouwing. Tijdens het ontwerpproces bleek dit echter lastig te verenigen met de randvoorwaarden van het bestemmingsplan, waardoor verschillende studies vastliepen. Uiteindelijk werd de oplossing gevonden door het bestaande voorhuis onderdeel te maken van het nieuwe plan.

In de nieuwe situatie transformeert het voormalige voorhuis van hoofdgebouw naar bijgebouw, terwijl de schuur, in gedraaide positie, terugkeert als nieuw hoofdvolume van de woning. Hierdoor ontstaat een eigentijdse schuurwoning die de oorspronkelijke erfstructuur respecteert en tegelijkertijd een nieuwe oriëntatie op het landschap introduceert.

Tussen beide volumes ontstaat een beschutte erfruimte die functioneert als overgangsgebied tussen woning en landschap. Deze buitenruimte biedt plaats aan parkeren uit het zicht en vormt tegelijkertijd een aangenaam ochtendterras. Door deze opzet ontstaat een duidelijke hiërarchie tussen openbare en private delen van het erf.

De nieuwe schuurwoning presenteert zich aan de straatzijde relatief gesloten en ingetogen, passend binnen het landelijke karakter van de omgeving. Aan de achterzijde opent de woning zich juist volledig naar het omliggende weidelandschap, waardoor wonen en uitzicht direct met elkaar verbonden worden. Grote gevelopeningen en de oriëntatie van de belangrijkste leefruimtes versterken deze relatie met het landschap.

Het resultaat is een eigentijdse interpretatie van een traditioneel agrarisch erf, waarin bestaande bebouwing en nieuwe architectuur zorgvuldig met elkaar zijn verweven. Door de schuur opnieuw centraal te stellen binnen het erf ontstaat een heldere en landschappelijk ingepaste schuurwoning die aansluit bij de geschiedenis en schaal van de plek.