Aan de Hoogakkers is een eigentijdse schuurwoning gerealiseerd op een markante kavel waar meerdere lijnen uit het verkavelingsplan samenkomen. De locatie wordt gekenmerkt door weidse uitzichten richting het westen en noorden en een sterke relatie met het omliggende landschap. De positie en richting van de bouwvolumes zijn direct afgeleid van de perceelgrenzen en sluiten aan op de structuur van de omliggende bebouwing. Het ontwerp laat zien hoe architectuur zich zorgvuldig kan voegen in het landschap zonder nadrukkelijk aanwezig te zijn.

De woning bestaat uit een hoofdvolume en een bijgebouw, beide voorzien van een zadeldak. Binnen deze heldere hoofdvormen zijn subtiele verschuivingen aangebracht. De noklijnen zijn licht verdraaid en de volumes zijn op enkele plekken afgesneden langs de schuine lijnen van het perceel. Hierdoor ontstaat een sculpturale maar ingetogen schuurwoning die vanuit iedere hoek net anders wordt ervaren.

De schuine lijnen zetten zich ook door in het interieur en bepalen daar de ruimtelijke beleving. Doordat de woning niet overal haaks is georganiseerd ontstaan zichtlijnen, doorkijken en onverwachte ruimtelijke relaties tussen de verschillende vertrekken. De vide versterkt dit effect door meerdere woonlagen visueel met elkaar te verbinden en extra licht diep in de woning te brengen.

De belangrijkste leefruimtes bevinden zich op de begane grond en zijn georiënteerd op het landschap aan de achterzijde van het perceel. Hier bevinden zich onder andere de woonkamer, keuken, slaapkamer en badkamer, waardoor gelijkvloers wonen mogelijk is. Op de verdieping zijn drie extra slaapkamers en een tweede badkamer ondergebracht.

In de materialisering is bewust gekozen voor een ingetogen en natuurlijke uitstraling die aansluit bij het landelijke karakter van de omgeving. De donkere gevelbekleding zorgt ervoor dat de volumes zich rustig voegen in het landschap, terwijl lichte houten accenten rond de kozijnen warmte toevoegen en de relatie tussen binnen en buiten versterken. Ook in het interieur zijn natuurlijke materialen en zachte aardetinten toegepast om de verbinding met de omgeving voelbaar te maken.

Het resultaat is een eigentijdse schuurwoning waarin landschap, zichtlijnen en ruimtelijke beleving centraal staan. Door de combinatie van heldere volumes, subtiele geometrische ingrepen en natuurlijke materialen ontstaat een woning die zich vanzelfsprekend voegt binnen de openheid van het landschap.