In een bosrijke villawijk in Hilversum is op een voormalige buitenplaats een eigentijdse villa gerealiseerd die aansluit bij de monumentale sfeer van de omgeving. Het perceel maakte oorspronkelijk deel uit van een groter landgoed met landhuis en koetshuis. Een historische laanstructuur, nog altijd zichtbaar in de huidige tuin, vormde vroeger de oprijlaan naar het koetshuis en bepaalt nog steeds de ruimtelijke opzet van het terrein. Nadat het oorspronkelijke landhuis in de jaren negentig werd vervangen door nieuwbouw, is het dubbele perceel opgesplitst en kwam een van de kavels beschikbaar voor herontwikkeling.
De nieuwe bouwlocatie was volledig begroeid met dicht struikgewas en volwassen bomen. In samenwerking met landschapsarchitecten is onderzocht hoe het bestaande groen zoveel mogelijk behouden kon blijven. Daarbij lag de nadruk op de monumentale bomen die onderdeel uitmaakten van de oorspronkelijke laanbeplanting. Een karakteristieke oude beuk werd uiteindelijk het belangrijkste uitgangspunt voor het ontwerp en vormt het centrale focuspunt van de woning.
De opdrachtgevers wensten een ruime maar huiselijke gezinsvilla met een tijdloze uitstraling die past binnen het karakter van de bestaande villawijk. Daarnaast moest de woning ruimte bieden aan een omvangrijke garage voor klassieke auto’s en het onderhoud daarvan. De architectuur zoekt aansluiting bij de traditionele villa-architectuur van Hilversum, met grote dakvlakken, een markante schoorsteen en een sterke nadruk op baksteenarchitectuur.
Voor de materialisering is gekozen voor een baksteen met een warme geelbruine tint die refereert aan de kenmerkende baksteenarchitectuur uit de regio. De woning heeft een krachtige hoofdvorm met een ingetogen uitstraling, waarbij monumentaliteit niet ontstaat door decoratie maar juist door rust, proportie en detaillering.
De eetkamer vormt het ruimtelijke hart van de villa. Vanuit deze centrale ruimte staan alle belangrijke functies met elkaar in verbinding. Een hoge glazen pui richt zich direct op de monumentale beuk in de tuin, waardoor de relatie tussen interieur en landschap voortdurend aanwezig is. Twee grote vides verbinden de verschillende woonlagen met elkaar en versterken het gevoel van ruimtelijkheid en daglicht binnen de woning.
De architectuur is sculpturaal maar sober vormgegeven. Kozijnen zijn terugliggend achter het metselwerk geplaatst waardoor ze slanker ogen en een verfijnd contrast vormen met de robuuste bakstenen volumes. Ook de zinken dakgoten zijn volledig opgenomen binnen het bouwvolume, waardoor de hoofdvorm helder en rustig blijft.
In de uitwerking van het metselwerk is bewust gekozen voor ambachtelijke details die de materialiteit van de woning versterken. Rollagen boven en onder de kozijnen en als beëindiging van de kopgevels zorgen voor verfijning binnen de robuuste architectuur. De diepe neggen versterken daarnaast de plastiek en schaduwwerking van de gevels.
Het resultaat is een eigentijdse villa die zich vanzelfsprekend voegt binnen de historische en groene context van de wijk. Door de combinatie van een krachtige hoofdvorm, zorgvuldig materiaalgebruik en een sterke relatie met het bestaande landschap ontstaat een woning die zowel monumentaal als ingetogen aanvoelt.
